| 9. | Tuit, Henk  (4.Willempje3, 2.Hendrik2, 1.Willem1) is geboren op 15 mei 1948 in Darp (gem. Havelte, Dr.); is gestorven op 29 mrt 2018 in Darp (gem. Havelte, Dr.). Andere gebeurtenis soorten en attributen:
- NAMR: Hendrik
- Beroep: veehouder
Aantekeningen:
Henk Tuit 15-05-1948 29-03-2018
Mijn neef Henk werd geboren aan de Schierbosweg te Darp in het huis van zijn ouders Hendrik Tuit en Willempje Hilberts. Het was 's middags en zijn oudere zussen zouden uit school komen. Tante Ella (mijn moeder) stond buiten op wacht om ze
op te vangen. Het was een vreugdevolle dag, want Hendrik en Willempje kregen toch nog een zoon, na de drie meisjes, Fijgje, Dinie en Klazina.
Hendrik en Willempje hadden aan de Schierbosweg een klein boerenbedrijf met 5 koeien, een paar varkens en kippen; het was een gemengd bedrijf en Henk vond het prachtig op de boerderij. Het was geen vetpot, maar ze hadden echter wel bouwland
kunnen bemachtigen, waar ook aardappels en voederbieten geteeld werden. Natuurlijk hielp de hele familie mee met de oogst en Hendrik had zoals veel kleine boeren bijverdienste met melkrijden met zijn eigen paard en wagen.Henk moest echter al op jonge leeftijd zijn vader missen, die kwam in 1955 bij een ongeluk met de melkwagen om het leven, doordat het paard op hol sloeg. De oorzaak is nooit helemaal achterhaald, daar op de hobbelige Busselterweg, dichtbij
zijn geboortehuis.
Met man en macht werd de boerderij in stand gehouden, door Willempje en haar kinderen, want de jonge Henk had al vroeg vastbesloten dat hij boer wilde worden.
Na het volgen van de Lagere Landbouwschool in Havelte en daarna naar de Rijks Middelbare Landbouwschool (nu Terra-college) in Meppel, had hij de nodige papieren om het bedrijf van zijn moeder over te kunnen nemen.
Zoals in die tijd gebruikelijk werd er zaterdagavonds gedanst en muziek gemaakt; in Havelte was dat elke veertien dagen in Buter of Zaal Scholtmeier. Henk met zijn haar achterover in de brylcream, ging dansen en daar trof hij Marry Oort, di
e zich voorgenomen had nooit met een boer te trouwen. Maar deze kon dansen en het klikte wel tussen die twee, en ze werden smoor verliefd op elkaar. Het duurde niet lang en ze trouwden, en Marry kwam ook op de Schierbosweg te wonen, bij haar schoonmoeder. Willempje woonde nog altijd aan de Sch
ierbosweg en werd de varkensstal verbouwd tot een woninkje voor haar. Daar leefde ze tot haar 93-ste gelukkig.
Henk had de opgewekte natuur van zijn moeder ge?rfd en was vaak in voor een geintje. Ook was geen klus te groot voor hem. Dankzij de hulp van zijn zussen en zwagers werd eerst een loopstal voor de koeien gebouwd, waarbij Henk overigens nog een ongelukkige val maakte van het dak. Dat kostte hem bijna zijn oog en na de genezing van de botbreuken moest hij het voetballen eraan geven. Tot zijn grote spijt, want hij had altijd enthousiast meegespeeld in het eerste elftal. De snelheid was er uit, maar dansen kon ie nog steeds met zijn Marry, waar de cha-cha en de foxtrot hun voorkeur hadden. Ook was Henk verzot op muziek, en vooral het Nederlandse lied van o.a.: Jannes, Guus Meeuwis, Frans Duyts en vele anderen hadde
n zijn voorkeur. Maar meezingen was bepaald geen genoegen voor de rest van het gezin, daar trok hij zich overigens weinig van aan.
Henk was zoals veel Darpers van alle markten thuis en was niet alleen metselaar, dakdekker en timmerman, een straatje leggen kon ie ook. En Marry was ook handig genoeg om daarmee flink te helpen. Zo werd na een tijdje ook de boerderij helem
aal vernieuwd, met een nieuwe keuken, een badkamer en een erker werd de Schierbosweg een fraaie woning.
Het bedrijf groeide gestaag en er werden meer schuren bijgebouwd van gemengd bedrijf werd het een veehouderij.
Ook met het gezin van Henk en Marry, ging het goed. Er werden drie dochters geboren, Alie, Willy en Henri?tte, die al vroeg gingen meehelpen op de boerderij. Ze werden door hun vader enthousiast gemaakt voor het boerenleven en konden al gau
w meehelpen met het melken van de veestapel.
Maar Henk en Marry lieten de kinderen vrij in hun keuze en ze kozen allemaal een ander beroep. Dus ja er waren g??n opvolgers voor het bedrijf.
Ze bleven wel in de buurt wonen en ook hun echtgenotes hielpen nog wel eens mee op de boerderij. Net als overigens de schare kleinkinderen (elk drie) vonden het fijn op de boerderij.
Toen Henk net voor zijn pensioen ziek werd, was ie gedwongen om het melkvee weg te doen en over te gaan op vleeskalveren. Dat was minder bewerkelijk en dat vleesbedrijf liep goed; hij vond het een leuke liefhebberij voor de rest van zijn le
ven als gepensioneerde boer.
Helaas was het van korte duur, want eind 2017 werden twee hersentumoren gevonden, nadat hij last van hoofdpijn gekregen had en zijn energie verloor. Het bleken agressieve tumoren te zijn en Henk was realist genoeg om te beseffen dat genezin
g niet meer mogelijk was en dat er nog maar weinig tijd over was. Hij ging nog snel zorgen dat Marry eindelijk bevrijd zou worden van het boeren bedrijf en verkocht in sneltreinvaart het grootste deel van zijn veestapel.Er werd toch nog gepoogd de kanker te bestrijden, door middel van een hersenoperatie, maar de tumor kon niet helemaal verwijderd worden. Henk koos ervoor om in zijn geboortehuis te sterven, daarbij liefdevol verzorgd door Marry en zijn doch
ters.
Op 29 maart 2018 in de ochtend was het dan voorbij en op 3 april namen we allen afscheid van Henk Tuit in de St. Clemens-kerk te Havelte, met een overvolle kerkdienst geleid door ds. Heiko Top.
20180405 / Klaas Steffens
Henk is getrouwd met Levend [Gezinsblad] [Familiekaart]
|
1857 - 